Należy wybrać kategorię deformacji terenu lub opcję Indywidualne.

Wybranie kategorii deformacji terenu górniczego, spowoduje automatycznie przyjęcie maksymalnych wskaźników deformacji terenu przypisanych do wybranej kategorii terenu górniczego wg poniższej tabeli:

Wybranie opcji Indywidualne spowoduje wyświetlenie dodatkowych pól umożliwiających wprowadzanie indywidualnych wartości deformacji terenu górniczego.

Aplikacja umożliwia wyznaczanie wartości obliczeniowych oddziaływań górniczych zarówno wg Instrukcji ITB 332/1994, jak i wg Instrukcji ITB 364/2007.

Zaleca się wyznaczanie wartości obliczeniowych oddziaływań górniczych wg Instrukcji ITB 364/2007.

Zgodnie z wytycznymi Instrukcji ITB 332/1994 fundamenty słupów hal powinny być połączone między sobą w kierunku podłużnym za pomocą ściągów.

W celu zmniejszenia sił i odkształceń hali od poziomych odkształceń podłoża, można stosować dodatkowo ściągi między fundamentami w kierunku poprzecznym lub poprzecznym i przekątniowym.

Aplikacja umożliwia ograniczenie jednego z wymiarów ściągu.

Sugerowane wymiary ściągu domyślnie określane są dla przekroju kwadratowego. Jeśli wprowadzone zostanie ograniczenie dla jednego z wymiarów ściągu, to drugi wymiar zostanie tak dobrany, aby umożliwić poprawne rozłożenie zbrojenia w przekroju.

Wartość ograniczenia należy przyjmować w zakresie od 0.20 m do 1.00 m.

Wybrana średnica prętów zbrojeniowych zostanie użyta do zbrojenia ściągów fundamentowych.

Na podstawie wybranej średnicy zostanie określona wymagana ilość prętów zbrojeniowych oraz minimalne zalecane wymiary ściągów z uwagi na możliwość prawidłowego rozłożenia prętów zbrojeniowych w przekroju.

Dla stali o f_yk = 500MPa i γ_s = 1,15, f_yd = 435MPa.

Zgodnie z wytyczną wprowadzoną przez PN-EN 1992-1-1:2008/Ap2:2016-10 NA.2.4 p. 3.2.2(3)P., do wykonania zbrojenia nośnego obiektów posadowionych na terenach górniczych należy stosować stal zbrojeniową o wysokiej ciągliwości klasy C.

Należy wprowadzić nazwy i współrzędne x położenia osi.

W jednym wierszu należy deklarować jedną oś. Nazwa osi i współrzędna nie mogą się powtarzać. Nazwa osi może składać się z liter a-z, A-Z oraz cyfr 0-9. Nazwa osi nie może zawierać spacji. Każdej wprowadzonej osi należy przyporządkować co najmniej jeden fundament.

Zaleca się zaznaczenie opcji "Automatycznie utwórz osie pionowe".

Zaznaczenie tej opcji spowoduje automatyczne wyszukanie w parametrach fundamentów unikatowych współrzędnych x i przyporządkowanie im literowych oznaczeń osi. Po automatycznym utworzeniu osi można usunąć zaznaczenie tej opcji i edytować nazwy osi.

Należy wprowadzić nazwy i współrzędne y położenia osi.

W jednym wierszu należy deklarować jedną oś. Nazwa osi i współrzędna nie mogą się powtarzać. Nazwa osi może składać się z liter a-z, A-Z oraz cyfr 0-9. Nazwa osi nie może zawierać spacji. Każdej wprowadzonej osi należy przyporządkować co najmniej jeden fundament.

Zaleca się zaznaczenie opcji "Automatycznie utwórz osie poziome".

Zaznaczenie tej opcji spowoduje automatyczne wyszukanie w parametrach fundamentów unikatowych współrzędnych y i przyporządkowanie im liczbowych oznaczeń osi. Po automatycznym utworzeniu osi można usunąć zaznaczenie tej opcji i edytować nazwy osi.

Parametry fundamentów

Parametry fundamentów wprowadzać w wierszach, oddzielając poszczególne dane tabulatorem lub spacją:

x    y    a_f    b_f    h_f    V

gdzie:
x - współrzędna x [m] położenia fundamentu,
y - współrzędna y [m] położenia fundamentu,
a_f - wymiar podstawy fundamentu a_f [m] równoległy do osi X,
b_f - wymiar podstawy fundamentu b_f [m] równoległy do osi Y,
h_f - wysokość fundamentu h_f [m],
V - siła od obciążeń stałych V [kN] przekazywana na fundament.

Fundamenty można deklarować tylko w osiach zewnętrznych obiektu. Oś pionowa układu fundamentów jest osią ściągów podłużnych, a oś pozioma jest osią ściągów poprzecznych.

Fundamenty pośrednie można deklarować w jednej z osi zewnętrznych (lewej lub prawej) deklarując fundamenty pośrednie pomiędzy wszystkimi fundamentami głównymi.

Ściany szczytowe należy deklarować w skrajnych osiach poziomych obiektu (górnej i/lub dolnej).

Uwaga: Nie dopuszcza się mimośrodowego deklarowania położenia stóp fundamentowych względem osi konstrukcyjnych. Położenie stóp fundamenowych należy deklarować tak, aby środek ciężkości fundamentu pokrywał się z osiami konstrukcyjnymi obiektu.

Nazwy fundamentów generowane są automatycznie na podstawie nazw osi, a następnie sortowane wg współrzędnych. Próba ręcznego wprowadzania nazw fundamentów spowoduje błąd w odczycie danych.

Specyfikacja pliku DXF

Stopy fundamentowe kreślić w milimetrach na warstwie "TG_STOPA", za pomocą polilinii, jako prostokąty, o bokach równoległych do osi X i Y.

Współrzędne środka fundamentu x, y oraz jego wymiary a_f, b_f, odczytywane są z geometrii stopy. Wysokość h_f i obciążenie V fundamentu odczytywane są z tekstu w formacie "h450 v330", gdzie 450 to wysokość [mm], a 330 to obciążenie [kN]. Współrzędne x, y punktu wstawienia tekstu muszą znajdować się w jednym z wierzchołków fundamentu. Brak tekstu spowoduje przyjęcie wartości domyślnych h_f = 0.4 m i V = 100 kN.

Zaleca się pobranie pliku DXF z DEMO jako pliku wzorcowego do tworzenia podkładu DXF. Plik DXF tworzony jest w milimetrach. Po pobraniu pliku użyj funkcji ZOOM lub innej równoważnej, aby dostosować zakres widoku.

Przetwarzanie pliku DXF

Plik DXF jest wstępnie przetwarzany po stronie urządzenia użytkownika, a do serwisu przesyłane są wyłącznie parametry techniczne uzyskane po tym przetworzeniu.

Fundamenty obiektu posadowionego na terenach górniczych powinny być zakładane w miarę możliwości płytko.

Przy określaniu głębokości posadowienia należy brać pod uwagę wymagania innych norm przedmiotowych związanych z projektowaniem fundamentów.

Na podstawie wybranej warstwy poślizgowej zostanie określony współczynnik tarcia.

Wartości współczynników tarcia μ przyjęto według Instrukcji ITB 332/1994, tabl. 7.
W przypadku warstwy poślizgowej "Dwie warstwy papy niepiaskowanej bez przekładki" wartość współczynnika μ określa się z uwzględnieniem nacisku jednostkowego σ_n fundamentu na podłoże.
Dla warstwy poślizgowej "Dwie warstwy folii PE bez przekładki", nieujętej w ITB 332/1994, przyjęto wartość współczynnika tarcia μ = 0.5.

Wprowadzone parametry gruntu zostaną uwzględnione przy obliczaniu sił od kontaktowych naprężeń stycznych w poziomie posadowienia fundamentu oraz od naporu gruntu na powierzchnię czołową fundamentu.

Parametry gruntu można modyfikować poprzez wybranie opcji "Grunt zasypowy" i/lub "Poduszka piaskowa".

Należy wprowadzić parametry gruntu zasypowego.

Wymianę gruntu należy wykonać wokół fundamentu na szerokości s_min ≥ 3.4 h_p

Należy wprowadzić parametry gruntu z którego wykonano poduszkę piaskową.

Minimalna grubość poduszki piaskowej g_min ≥ max (0,2 h_f; 40cm)

Ciężar fundamentów zostanie wyznaczony przy założeniu charakterystycznego ciężaru objętościowego betonu zbrojonego 25 kN/m³.

Obciążenie obliczeniowe zostanie wyznaczone ze współczynnikiem γ_f = 1,35.

Do obliczeń przyjęto uśrednioną wartość ciężaru objętościowego gruntu i warstw wykończeniowych posadzki wynoszącą 21 kN/m³.

Obciążenie obliczeniowe wyznaczono ze współczynnikiem γ_f = 1,35. Objętości gruntu nie pomniejszano o objętość zajmowaną przez słup.