Należy wybrać kategorię deformacji terenu lub opcję Indywidualne.

Wybranie kategorii deformacji terenu górniczego, spowoduje automatycznie przyjęcie maksymalnych wskaźników deformacji terenu przypisanych do wybranej kategorii terenu górniczego wg poniższej tabeli:

Wybranie opcji Indywidualne spowoduje wyświetlenie dodatkowych pól umożliwiających wprowadzanie indywidualnych wartości deformacji terenu górniczego.

Średnia obliczeniowa wartość naprężeń w podeszwie płyty przepony z uwzględnieniem ciężaru własnego.

Na podstawie wybranej warstwy poślizgowej zostanie określony współczynnik tarcia.

Wartości współczynników tarcia f przyjęto według Instrukcji ITB 416/2006, tabl. 5.
W przypadku warstwy poślizgowej "Dwie warstwy papy niepiaskowanej bez przekładki" wartość współczynnika f określa się z uwzględnieniem nacisku jednostkowego σ_d fundamentu na podłoże.
Dla warstwy poślizgowej "Dwie warstwy folii PE bez przekładki", nieujętej w ITB 416/2006, przyjęto wartość współczynnika tarcia f = 0.5.

Należy wprowadzić nazwy i współrzędne x położenia osi.

W jednym wierszu należy deklarować jedną oś. Nazwa osi i współrzędna nie mogą się powtarzać. Nazwa osi może składać się z liter a-z, A-Z oraz cyfr 0-9.

Zaleca się zaznaczenie opcji "Automatycznie utwórz osie pionowe".

Zaznaczenie tej opcji spowoduje automatyczne wyszukanie we współrzędnych konturu płyty unikatowych współrzędnych x i przyporządkowanie im literowych oznaczeń osi. Po automatycznym utworzeniu osi można usunąć zaznaczenie tej opcji i edytować nazwy osi.

Należy wprowadzić nazwy i współrzędne y położenia osi.

W jednym wierszu należy deklarować jedną oś. Nazwa osi i współrzędna nie mogą się powtarzać. Nazwa osi może składać się z liter a-z, A-Z oraz cyfr 0-9. Nazwa osi nie może zawierać spacji. Każdej wprowadzonej osi należy przyporządkować co najmniej jeden fundament.

Zaleca się zaznaczenie opcji "Automatycznie utwórz osie poziome".

Zaznaczenie tej opcji spowoduje automatyczne wyszukanie we współrzędnych konturu płyty unikatowych współrzędnych y i przyporządkowanie im liczbowych oznaczeń osi. Po automatycznym utworzeniu osi można usunąć zaznaczenie tej opcji i edytować nazwy osi.

Deklarowanie współrzędnych konturu płyty.

Współrzędne wierzchołków konturu płyty należy podawać kolejno, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W jednym wierszu należy deklarować współrzędne jednego wierzchołka: x [m] i y [m]. Poszczególne wartości należy oddzielić tabulatorem lub spacją. Kontur płyty może składać się tylko z linii pionowych i poziomych.

Nazwy punktów konturu płyty generowane są automatycznie na podstawie nazw osi. Wprowadzenie nazw punktów w oknie wprowadzania współrzędnych konturu płyty wygeneruje błąd.

Deklarowanie współrzędnych metodą uproszczoną

Kontur płyty prostokątnej można wprowadzić w sposób uproszczony, wpisując jej wymiary L_x x L_y w metrach, np. 22.250 x 10.750.

Specyfikacja pliku DXF

Kontur należy kreślić w milimetrach na warstwie "TG_PLYTA", za pomocą polilinii. Współrzędne wierzchołków zostaną automatycznie odczytane z pliku DXF.

Zaleca się pobranie wzorcowego pliku DXF z DEMO. Po pobraniu pliku użyj funkcji ZOOM lub innej równoważnej, aby dostosować zakres widoku. Plik DXF tworzony jest w milimetrach.

Przetwarzanie pliku DXF

Plik DXF jest wstępnie przetwarzany po stronie urządzenia użytkownika, a do serwisu przesyłane są wyłącznie parametry techniczne uzyskane po tym przetworzeniu.

Należy podać charakterystyczną granicę plastyczności stali f_yk.

Wartość obliczeniowa f_yd zostanie obliczona z uwzględnieniem współczynnika obliczeniowego γ_s = 1,15

Zgodnie z wytyczną wprowadzoną przez PN-EN 1992-1-1:2008/Ap2:2016-10 NA.2.4 p. 3.2.2(3)P., do wykonania zbrojenia nośnego obiektów posadowionych na terenach górniczych należy stosować stal zbrojeniową o wysokiej ciągliwości klasy C.

Przyjęta średnica zbrojenia jest średnicą minimalną przyjmowaną do obliczeń.

Jeżeli z uwagi na wyznaczone siły rozciągające wymagane będzie zastosowanie większej średnicy prętów zbrojeniowych to system automatycznie zwiększy wybraną średnicę.

Opcja "Scalanie zbrojenia krawędziowego"

Zaznaczenie tej opcji spowoduje, że dla każdej krawędzi obrysu płyty przepony przyjęte zostanie jednolite zbrojenie krawędziowe równe maksymalnemu zbrojeniu wyznaczonemu w pasmach przylegających do tej krawędzi.

Wprowadzone parametry gruntu zostaną uwzględnione przy obliczaniu sił od kontaktowych naprężeń stycznych w poziomie posadowienia płyty przepony.

Parametry gruntu można modyfikować poprzez wybranie opcji "Podsypka piaskowa".

Zalecenia w zakresie stosowania podsypki piaskowej

Zgodnie z Instrukcją ITB 416/2006, fundamentów nie należy posadawiać bezpośrednio na podłożu o dużej nośności i małej odkształcalności. Dotyczy to szczególnie posadowienia obiektów na gruntach skalistych, utworach karbońskich, utworach trzeciorzędowych w postaci wapieni i piaskowców, na gruntach kamienistych, a także zwartych gruntach spoistych.

W takich przypadkach zaleca się stosowanie podsypki z gruntów niespoistych, drobnoziarnistych takich jak piasek średni lub piasek gruby, zagęszczonych do I_d < 0,6.

Do wykonania podsypki nie należy stosować piasku pylastego oraz piasku drobnego.

Zalecana minimalna grubość podsypki piaskowej do amortyzacji poziomych odkształceń terenu (opracowano na podstawie Instrukcji ITB 416/2006, tab.4.):

Grubość podsypki piaskowej, służącej do amortyzacji pionowych odkształceń podłoża, należy określać na podstawie analizy współpracy obiektu z podłożem gruntowym.